Πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα χωριά του Δήμου Ελυμνίων και συνάμα ένα από τα ομορφότερα. Το χωριό είναι χτισμένο μέσα σε ένα ελαιώνα ανάμεσα σε δύο βουνά, το Τελέθριο και τον Καβαλάρη. Έχει μια πολύ μεγάλη παραλία με πεντακάθαρα νερά ενώ η πρόσβασή του από τα μεγάλα αστικά κέντρα θεωρείται εύκολη, καθώς βρίσκεται πάνω στο δρόμο Λίμνης-Αιδηψού. Στο κέντρο του χωριού διατηρείται ένα πύργος, ο οποίος άνηκε στην οικογένεια Μπενάκη και τώρα κοσμεί το χωριό για εκατοντάδες χρόνια. Κατά μήκος της παραλίας του χωριού υπάρχουν φυσικοί μικροί κόλποι όπου μπορεί κανείς να κάνει το μπάνιο του και να απολαύσει το μοναδικό ηλιοβασίλεμα. Το χωριό φαίνεται να κατοικείται από πάρα πολύ παλιά, σχεδόν από την Παλαιολιθική εποχή. Μάλιστα αναφέρεται από τον Θουκυδίδη ότι παλιά ονομαζόταν Οροβιαί και ότι η πόλη αυτή ήταν κοντά στην πόλη Ελύμνιο και στον πόλη Αιγαί, όπως σ’ αυτές τις πόλεις λάτρευαν τον Ηρακλή και τον Απόλλωνα. Μάλιστα για τον τελευταίο προς τιμή του είχαν φτιάξει και ένα μαντείο, που λεγόταν το Μαντείο του Σελινουντίου Απόλλωνος.
Η παλιά πόλη λοιπόν που αναφερόταν ο Θουκυδίδης φαίνεται ότι καταστράφηκε από σεισμούς και από Τσουνάμι στην περίοδο που Πελλοπονησιακού πολέμου. Μάλιστα λέγεται ότι πολύ λίγοι σώθηκαν από την καταστροφή αυτή και όσοι απέμειναν ζωντανοί φαίνεται να ξαναδημιουργούν το χωριό στην σημερινή πλέον τοποθεσία.